«به یاد فرزندان آریایی میناب»
اعتماد متاع نایابی است. اعتماد را به سختی می‌‌توان بدست آورد، اما به ساده‌گی از دست می‌رود.
در باور ما آریاییان ایرانشهر، پایه‌ی بنیادین در اندیشیدن، کردار و گفتار، عنصری بنام اَشا است. اَشا همان هنجار و یا نظم هستی که بر پایه‌ی راستی و درستی پدیدار می‌گردد، و البته این هنجار و نظم با دروج (دروغ) از بین می‌رود. در واقع دیو دروج به پشتوانه اهریمن بد ذات و زشت سرشت به نبرد با راستی می‌آید تا جهان را در تاریکی نگه دارد.
این پرسمان در فرهنگ ما آریاییان ایرانشهر بسیاری بنیادین و ریشه دار است. در نسک‌های کهن ایرانشهر، اعتماد پایه و اساس پیوند‌های هازمانی شناخته می‌شود. در گات‌ها و اوستای ورجاوند، «اَشا» در برابر «دروج» قرار می‌گیرد. دروج نیرویی اهریمنی بشمار می‌رود که نظم را در کیهان به هم می‌ریزد و باعث از بین رفتن اعتماد می‌شود. در مینوی خرد، اعتماد بعنوان یکی از پایه‌های اصلی راستی و درستی توصیف شده است و خیانت به اعتماد بزرگترین وَنا – ویناس (گناه) به شمار می‌آید.
اَشو زَرتُشت اِسپَنتمان در گات‌های ورجاوند، هات سی و در بند‌های سه تا پنج چنین به ما می‌گوید که دو گوهر همزاد وجود دارند، یکی نیکی و راستی (سِپَنتَ مینو) و دیگری بدی و دروج (اَنگِرَه مینو) است. مرد خردمند، راستی را انتخاب می‌کند و مرد نابخرد به دروج پناه می‌برد (گات‌ها، به قلم خدای پُورداوُد). این سه بند را با هم می‌خوانیم.
– بند سوم
«ān i dō mēnōg fradom hāw-nāf ud hāw-gōhr būd hēnd… yak-ē nēg ud yak-ē bad pad mēnišn ud gōwišn ud kunišn. ud az ān dō, dānāgān rāstīh weh wizīd, nē dānāgān nē ēdōn [kard].»
«اَتْ تا مَینیو پوئورویْیا / یا یَما خوِفْنا اَسْروواتِم / مَنَـهیکا وَکَـهیکا شْیَـئوثَـنُئی / هی وَهـیّیا اَکَمْکا / آیائوُسْکا هودانْگهو / اِرِش ویشـیاتْیا / نُئیتْ دُوژْدانْگهو»
آن دو گوهر همزادی که در آغاز در عالم تصور پدیدار شدند یکی نیکی است و دیگری بدی در اندیشه و گفتار و کردار؛ مرد خردمند از میان این دو راستی را برخواهد گزید ولی شخص کج اندیش و نابخرد چنین نخواهد کرد و بی راهه خواهد رفت.
– بند چهارم
«ud ka ān dō mēnōg mad hēnd fradom dahišn, pad frāz-ahišišn axwān ud an-axwān dād; ud tā tan i pasēn axwān i darwandān badist mēnisišn, ud rāstān weh mēnisišn.»
«اَتْکا یَتْ تا مَینیو جَساتِم / پوئورویَم دَزْدِ گَـئِثَمْکا / اَنَـخْوَمْکا یَثاکا اِرِهَتْ / اَپِمَم وَهـیشْتِم مَنُ / درِگْوَدام اَشائونِ / آکیشْتِم نَمْ اِرِزوش»
هنگامی که آن دو گوهر همزاد به هم رسیدند زندگی و نازندگی پدید آوردند ، هواخواهان دروغ و تبه کارارن به بدترین وضع روانی دچار و طرفداران راستی و نیکوکاران از بهترین منش یا راحتی خیال برخوردار خواهند گردید و این امر تا پایان هستی ادامه خواهد داشت.
– بند پنجم
«az ān dō mēnōgān, ān i darwand wizīd ān i bad-kunišnīh. ud mēnōg i bālistīg ud abzišn-ēnidār ān i as mān-as mān i saxtest as mān saxtest rōšn dāred. ud hān-iz i frawahr i rāst-kardārān kē ohrmazd pad kunišn i rāst xšnūd rāyēnēnd.»
«اَیائو ویشـیَتا درِگْواو / اَکیشْتا شْیَـئوثَـنا وِرِنْتا / اَشِم مَینیوش سْپِنـیشْتُ / یِ خوُرائوژْدِشْتِم اَسَنُ وَسْتِ / یَـئِکا خْشْنَـئوشِن اَهورَم / هَـیثِـیایـیش شْیَـئوثَـنایـیش مَزْدام»
از این دو گوهر همزاد، هواخواه دروغ، زشت کاری را برگزید ولی سپندمینو آنکه دارای گوهری پاک بوده و خود را با فروغ فناناپذیر دانش اراسته است راستی را برگزید. همچنین کسی که با ایمان کامل برای خشنودی خداوند جان و خرد کار نیک انجام دهد راستی را اختیار خواهد کرد.
روی همرفته، اعتماد پیوند‌مستقیمی با ایزد مهر «مَیثَرَه» نیز دارد. در مهر یَشت چنین می‌خوانیم که ایزد مهر نماد عهد و پیمان و راستی و درستی است و شکستن این بنیادها، کرداری زشت و اهریمنی شمرده می‌شود و در برابر آن، ایزد مهر به خشم می‌آید و مرد پیمان شکن را به سخت‌ترین روش ممکن مجازات می‌کند. آری ایزد مهر دو رُخ دارد، رُخ مهربان و رُخ خشمگین و مجازات کننده‌ی پیمان شکنی.
در وندیداد از پیمان شکنی و بد پیمانی به عنوان دزدی پیمان نام برده شده، که به شدت نیز نکوهش شده است.
همه این نشانه‌ها به ما نشان می‌دهد که سرشت واژه‌ی اعتماد، ریشه در راستی و درستی و پیمان دارد و از بین رفتن اعتماد که ریشه در دروج و ناراستی و پیمان شکنی دارد، سزایش چیست.
و روزی که اعتماد از میان برود، نه تاک ماند و نه تاکستان و نه رَزبان. حال هر آن کَس و در هر مقامی که می‌خواهی باش.
«به یاد کودکانی که قربانی جنگ شدند و امید که یادشان چراغ راه آینده ایران‌زمین باشد»
رضا مهربانی
۱۵ اَمرداد ۸۵۸۵
به ایرانشهر و آتش ورجاوند، بزرگترین آتش‌ها، و بسوی ایزدان ایرانشهر باز می‌گردیم🔥
پاینده ایران
#جاویدشاه
#بیداری_آریایی
🔥
«به یاد کودکانی که قربانی جنگ شدند و امید که یادشان چراغ راه آینده ایران‌زمین باشد»